درد بالای زانو یک مشکل رایج است که میتواند برای افراد در هر سنی اتفاق بیفتد. این درد معمولاً به دلیل فشار زیادی است که هنگام فعالیتهایی مانند راه رفتن، دویدن، پریدن یا زانو زدن به زانو وارد میشود.
در بیشتر موارد، این مشکل به خاطر آسیب، استفاده بیش از حد از مفصل زانو، فعالیتهای تکراری یا ساییدگی مفصل رخ میدهد. درد بالای زانو میتواند خفیف یا شدید باشد و گاهی با تورم همراه است که حرکت را محدود میکند.
علل شایع درد بالای زانو
دلایل مختلفی میتوانند باعث ایجاد درد در ناحیه بالای زانو شوند. در ادامه به بررسی شایعترین آنها میپردازیم.
1. تاندونیت چهار سر ران یا همسترینگ
یکی از شایعترین دلایل درد بالای زانو، تاندونیت است. تاندونها بافتهایی هستند که عضلات را به استخوانها وصل میکنند و تاندونیت به معنای التهاب یا تحریک آنهاست. این التهاب میتواند در تاندون عضله چهارسر ران (جلوی ران) یا همسترینگ (پشت ران) رخ دهد.
این مشکل اغلب به دلیل فعالیت بیش از حد یا فرم نامناسب بدن هنگام ورزش ایجاد میشود. علائم آن شامل حساسیت، تورم و درد هنگام حرکت دادن پاست.
2. بورسیت زانو
بورسها کیسههای کوچک پر از مایعی هستند که سایش بین استخوانها، تاندونها و عضلات را کم میکنند. وقتی این کیسهها ملتهب شوند، عارضهای به نام بورسیت زانو رخ میدهد.
بورسیت باعث تورم و درد بالای کاسه زانو، به خصوص هنگام راه رفتن یا خم کردن پا میشود. این مشکل بیشتر در افرادی که فعالیتهای تکراری مانند زانو زدن یا لگد زدن انجام میدهند، دیده میشود.
3. آرتروز زانو
آرتروز یا ساییدگی مفصل، یکی دیگر از دلایل اصلی درد بالای زانو، به ویژه در افراد بالای ۶۰ سال است. این بیماری زمانی اتفاق میافتد که غضروف محافظ مفصل زانو از بین میرود. آرتروز زانو باعث دردی آزاردهنده، به خصوص هنگام خم و راست کردن کامل زانو میشود.

سفتی مفصل در اول صبح یکی از نشانههای رایج آن است. عواملی مانند افزایش سن، ژنتیک، آسیبهای قبلی و چاقی خطر ابتلا به آرتروز را افزایش میدهند.
4. سندروم باند ایلیوتیبیال (ITB)
این سندروم شایعترین علت درد در قسمت بیرونی بالای زانو است و بیشتر در دوندگان و دوچرخهسواران دیده میشود. باند ایلیوتیبیال یک نوار بافتی ضخیم است که از کنار ران عبور میکند. وقتی این نوار به دلیل حرکات تکراری ملتهب شود، باعث درد در قسمت خارجی زانو میگردد. این درد معمولاً هنگام دویدن یا پایین آمدن از پلهها بدتر میشود.
5. کشیدگی عضلات
اگر درد بالای زانو به طور ناگهانی در حین فعالیت شروع شود، به احتمال زیاد عضله ران شما دچار کشیدگی شده است. کشیدگی زمانی رخ میدهد که فیبرهای عضلانی بیش از حد کشیده و پاره شوند. این آسیب با درد ناگهانی، احساس ترکیدن و گاهی کبودی و تورم در ۲۴ تا ۴۸ ساعت بعد همراه است.
کشیدگی عضله چهارسر (جلوی ران) یا همسترینگ (پشت ران) از شایعترین انواع آن است.
6. سندروم درد پاتلوفمورال (زانوی دونده)
این سندروم که به زانوی دونده نیز معروف است، به دلیل فشار بیش از حد روی غضروف پشت کاسه زانو (کشکک) ایجاد میشود. این مشکل نه تنها ورزشکاران، بلکه کارمندان اداری را نیز تحت تاثیر قرار میدهد.

درد ناشی از آن معمولاً در قسمت بالای زانو حس میشود و با فعالیت طولانیمدت یا پایین آمدن از پلهها تشدید میشود. ضعف عضلانی و صافی کف پا از دلایل اصلی بروز آن هستند.
سایر علل احتمالی
- خار استخوان زانو: رشد استخوان اضافی که باعث ایجاد تودههای سفت و درد شدید میشود.
- ترومبوز ورید عمقی (DVT): لخته شدن خون در رگهای عمقی پا که باعث درد، تورم و گرما میشود.
- فشرده شدن عصب سیاتیک: فشردگی این عصب میتواند دردی ایجاد کند که از کمر تا پایین پا و زانو کشیده میشود.
- شکستگی فشاری استخوان ران: ترکهای کوچک در استخوان ران به دلیل استرس مکرر.
روشهای درمان درد بالای زانو
درمان به علت اصلی درد بستگی دارد، اما بیشتر موارد با روشهای غیرجراحی بهبود مییابند. مداخله زودهنگام میتواند از مشکلات جدیتر جلوگیری کند.
1. روش رایس (RICE)
این روش شامل چهار اقدام اصلی است: استراحت (Rest)، یخ درمانی (Ice)، فشردهسازی (Compression) با زانوبند، و بالا نگه داشتن پا (Elevation). این کارها به کاهش درد و التهاب کمک میکنند.

2. داروها و فیزیوتراپی
مصرف داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) میتواند درد و ناراحتی را کاهش دهد.
همچنین، فیزیوتراپی با انجام تمرینات کششی و تقویتی به بهبود دامنه حرکتی و تقویت عضلات اطراف زانو کمک کرده و فشار را از روی مفصل برمیدارد.
3. تزریق و سایر روشها
در برخی موارد، پزشک ممکن است روشهای پیشرفتهتری را توصیه کند:
- تزریق کورتیزون: برای کاهش سریع درد و التهاب در ناحیه زانو.
- پیآرپی تراپی (PRP): استفاده از پلاسمای غنی از پلاکت خود بدن برای کمک به ترمیم بافت.
- ارتز: استفاده از کفیهای طبی برای اصلاح وضعیت پا و کاهش استرس روی زانو.
- جراحی: در موارد شدید مانند آرتروز پیشرفته یا پارگی کامل تاندون، جراحی به عنوان آخرین گزینه در نظر گرفته میشود.